1. Deniz Yıldızı
2. Yol Arkadaşım
3. On:Ay
4. Hâlâ Haber Bekliyorum Senden
5. Kırık Vals
6. Güvercin
7. Roman
8. İzmir’in Kızları
9. Kutlama
10. Sor Beni
11. Memet
12. Tanrı’nın Gözyaşları
13. Menajer
14. Beşik

Müzik: Arto Tunçboyacıyan  

Bebeğim, hoşgeldin dünyaya

Safalar getirdin

halan kurban olsun sana 

Bebeğim, 4,5 yıl önce ağabeyin geldiğinde

Yine hüzün basmıştı böyle bana

Sevincin alına moruna

Uzanıp yüzümü sürdüm 

Körpe bir pembenin

Ak memeden hayatı emen iştahına

Sonra üzüldüm düşününce

Dikensiz bir hayat olmaz ki

Bebeğim, oğlum doğduğunda

Ben de çocuktum henüz

Biz beraber büyüdük aslında 

Ne kadar neşeli bir kızdım

Yıkılmamıştı dünya daha başıma 

Ki çok da yalnızdım

Zordan geçtik kordan geçtik

Ana-oğul ve diğer bütün çocuklarım

Doğurduklarım doğurmadıklarım

Yaşadık hevesle değer vererek

Ümitsiz de yaşanmaz ki

Bebeğim, işte hepsi bu kadar

Deniz yıldızı’nın hikayesidir hayat

Ne kadar kurtarırsan kâr

Kurtarırsan kâr, kurtarırsan kâr

Bebeğim, işte hepsi bu kadar

Deniz yıldızının hikayesidir hayat

Kaç hayat kurtarırsan kâr 

Yol arkadaşım gördün mü, 

Duydun mu olup bitenleri?

Kıskanıyor insan bazen, 

Basıp gidenleri

Yalnızlaşmışız iyice

Üstelik de alışmışız

Hiç beklentimiz kalmamış

Dosttan bile

Korkular basmış dünyayı 

Şimdi bir semt adı “vefa”

Kutsal kavgalardan bile 

Kaçan kaçana

Anlaşılır gibi değiliz

Tek bedende kaç kişiyiz

Hem yok eden, hem de tanık 

Ne esaslı karmaşa

Ben sana küsüm aslında, haberin yok 

Koyup gittiğin yerde kötülük çok 

Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer? 

Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok

Sen esas alemi seçtiğinden beri 

Ben o saniyede bittiğimden beri

Dünya bildiğin dünya, dönüp duruyor işte 

Uzun uzun konuşuruz birgün son İstanbul beyi

Yol arkadaşım, nerdesin? 

Müzik: Arto Tunçboyacıyan

Hâlâ haber bekliyorum senden

Hâlâ haber bekliyorum senden

Yazık  birşey gelmiyor elden

Yazık  birşey gelmiyor elden

Şükür çocuklarımız büyüdü

Elleri ekmek tutar oldu

Bu yalnızlık aldı yürüdü

Gitgide sen oldu büyürken

İyi şeyler de olmadı değil

Aynı deryaya doğru bu seyir

Okçu’nun önünde saygıyla eğil

Bir selam yolla gittiğin yerden

Bu şarkılar şifa duaları

Bu şarkılar yıkar duvarları

Bu şarkılar dostluk sal’aları 

Müzik: Arto Tunçboyacıyan

Kirpiklerinde bir çiğ tanesi olsam

Ansan o bahçeyi, rüzgârı çağırsan

Mevsim suluboya olsa

Günlerden mercan

İşte  sanki o an 

Nubar Terziyan sırtımı okşar

Eski filmler hâlâ o bahçede

Siyah beyaz ağlar

Çiçek dürbünüydü ebruli sokaklar

Kederli olsa da, güzeldi çocuklar

Sümbülleri çoktan küstürdük 

Güller perişan

Kırıldı valsimiz tam ortasından 

Baktık uzaktan

Sıla olduk birbirimize

Şimdi herkes perişan

Arkadaş ıslıkları titretse camları

Yepyeni bir rüyayla kamaşsa gözlerimiz

Başka bir dünyanın mümkünlerini,

Savura savura yüreği kavuran hatıraların küllerini

Araya araya olur a buluruz 

Yaralı veda günlerinin sönen ümitlerini 

Bir daha açar mı karanfil korkusuz?

Bir daha uçar mı güvercin şehirde?

Yalancı güneşli bir ocak

Mübarek Cuma gününde

Gitti cancağızım gitti

Bitti son İstanbul

Kaldırımlar zabıt tuttu şahidiz hepimiz, 

Her yer tetikti

Sen de çekip gitme

Dayan be umudum

Dön gel, dön gel

Meydan okur hayat 

Pabuç bırakmaz ölüme

Dön gel, dön gel

Bir daha yazar mı kalem kanaya kanaya?

Kağıdı da kan tutar, ağaç değil mi soyu?

Ağla, doyasıya ağla! 

Aynı denizde çoğalır yüreğin özsuyu 

Bir romanı sevdim

Olmaz dediler

O taraf bu taraf

Kalbimizi kırdılar

Of ki of!

Alacağım ben seni 

Gireceğim koynuna

Aman ha gelme bu düzenin oyununa

Hiç affı yok

Dibine dibine vurdum şişenin

Sevdim, tınmıyor ne babam ne babası

Aşk bile çözemezse,  yazıklar olsun!

Ne bu uçurum böyle yürekler arası

Tıngırdama tıngırdama  olmaz olası

Şıngırdama şıngırdama gerdan parası

Anası, danası, yedi sülalesi

Aç aç doymuyor insan mayası

Tak tak tak tak vursunlar beni

Koparıp yalnıza koysunlar beni

Aşığım, aşık! duysunlar beni

Adeti batsın, e mi?

İnsanı insandan ayıranı kayıranı

Sen ıslah et aşka yasak buyuranı

Hak, ya hak!

Tepeden bakanını, zulüm yapanını

Ruhunu çula çaputa hak diye satanını

Yak, mevlam yak! 

İzmir’in kızları bir elinde de cımbızları

Dişidir, anadır, efedir gidinin tatlı huysuzları

Çıktılarmıydı ipek çoraplarla kordon boyuna

Savaşta da, aşkta da esaslıdır kadın duruşları 

Hiçbir topuk tıkırtısı bu kadar 

Davetkar çalamaz

Bir göz vuruşuyla yerle bir eder

Böyle bir şey olamaz

Körfezin yakamozu, yıldızı,

Keskin tuzu tadında

Parfümü meltem 

Yasemenler açar balkonunda

İzmir’in kızları

Korku yok kitabında

Çal bre bir harman dalı, 

Delikanlı makamında

İzmir’in kızları 

Ayıptır söylemesi laf aramızda

Sevişe sevişe de ölür, 

Dövüşe dövüşe de icabında

Baba sen de ne biçim takardın 

Kısacık eteklerime benim

Merdiven altında 

Dizimden belime kıvırıverirdim

Balkona çıkar makber okurdum

Köprü inlerdi

Öyle sert sert bakardın ki

Ay! zor yetişirdim

Baba sen anasına bakıp da

Kızını almayacaktın

Küfürlerine anneannemin 

Öyle gülmeyecektin

Daha görür görmez 

Cigarasını tellerdirdiğini

Şehriban Hanım’ın 

Su yeşili gözlerine dalmayacaktın

İzmir’in kızları çırasını yakar adamın 

Müzik: Arto Tunçboyacıyan

Memleketime çoktan bahar gelmiştir

Başakları şimdiden göğe ermiştir

Dağlarını gelincik basmıştır

Yer, gök ve yürek çiçek açmıştır

Kirazlar olmadan tez vakitte

Asmanın sürgün veren dallarında

Nergisin, zerenin taç yapraklarında

Seninle baharı kutlamaya geliyorum

başımı omzuna yaslamaya

Hayata yeniden başlamaya

Bağında, bahçende, pınarlarında

İçimi yıkamaya geliyorum

Caddelerinde kızlarla oğlanlar 

Oynaşıyordur şimdi, ah! hem de nasıl

Başlayan, biten, tazelenen aşklar

Başlıyor ömrümüzde yeni bir fasıl