Bindokuzyüzkırkbeş
Söz: Aysel Gürel
Müzik: Onno Tunç
Gel asırlardan uzan da tut
Ellerimi sımsıcak
Yoksa bendeki çocuk da
Böyle çaresiz kalacak
Öfke ile beslenen çocuklar
Yalnızdırlar
Ve ümitleri çiçeklerden
Acıları tarihlerden
Senin gibi, benim gibi
Onlar da hep insandılar
Ve sevgiye inandılar
Ve saygıya inandılar
Senin gibi, benim gibi
Onlar biraz terkedilmiş
Biraz küskün çocuktular
Sanki biraz incitilmiş
Sanki yetersiz sevilmiş
Sanki utandılar kavgadan
Ve sustular
Öp incilenen gözyaşları
Kurusun inançlarında
Sene bindokuzyüzkırkbeş
Onlar da hep insandılar
Ve sevgiye inandılar
Ve saygıya inandılar
Senin gibi, benim gibi
Asırlardan uzan da tut
Ellerimi sımsıcak
Yoksa bendeki çocuk da
Böyle çaresiz kalacak
Öfke ile beslenen çocuklar
Yalnızdırlar
Ve asırlardan uzan da tut
Ellerimi sımsıcak
Yoksa bendeki çocuk da
Böyle çaresiz kalacak
Öfke ile beslenen çocuklar
Yalnızdırlar
Etiketler: aysel gürel, onno tunç
