Abdulkadir Şehitoğlu Miraç 1-2(Münacat Bahirleri) Şarkı Sözleri, Sözü ile Dinle


 

Abdulkadir Şehitoğlu – Miraç 1-2(Münacat Bahirleri)

Sahibuttac velbürakı fi
Leyletil mirac,
Hazreti fahr-i âlem muhammed
Mustafa ra salavat
Söyleşirken cebrâil ile kelâm
Geldi refref önüne verdi selâm
Aldı ol şâh-ı cihânı ol zamân
Sidre’den gitti ve götürdü hemân
Bir fezâ oldu o demde rûnümâ ne
Mekân var anda ne arz-u semâ
Kim, ne hâlidir, ne mâli, ol mahal akl
Ü fikr etmez o hâli fehmü hal
Ref’ olup ol şâha yetmiş bin hicâb
Nûr-ı tevhîd açtı vechinden nikâb
Her birisinden geçerken îlerû emr
Olundu yâ muhammed gel berû
Yürü kim meydan senindir bu gece
Sohbet-i sultan senindir bu gece
Ermedi evvel gelen bu devlete kimse
Layık olmadı bu rif’ate
Âşikâre gördü rabbü’l-izzetî
Âhiretde öyle görünür ümmeti
Bî-hurûf-ü lâfz-u savt ol pâdişâh
Mustafa’ya söyledî bî-iştibâh
Dedi kim matlûb ü maksûdün benem
Sevdiğin cân ile mâbûdün benem
Gel habîbim sâna âşık olmuşam
Cümle halkı sâna bende kılmışam
Ne murâdın vâr ise kîlam revâ
Eyleyem bir derde bin türlü devâ
Mustafâ dedi: ‘eyâ rabbe’r-rahîm vey
Hatâ pûş ü atâsı çok kerîm
Ol zaîf ümmetlerim hâlî nola
Hazretîne nîce anlar yol bula
Gece gündüz işleri isyân kamû
Korkarım ki yerleri ola tamû
Yâ ilâhî, hazretinden hâcetim
Bûdurur kim ola makbûl ümmetim”
Allahümme salli alâ seyyidina
Muhammedinin nebiyyil ümmiyyil ve
Alâ âlihi ve sahbihi ve sellim
Allahümme salli alâ seyyidina
Muhammedinin nebiyyil ümmiyyil ve
Alâ âlihi ve sahbihi ve sellim
Allahümme salli alâ seyyidina
Muhammedinin nebiyyil ümmiyyil ve
Alâ âlihi ve sahbihi ve sellim
Hak-teâlâdan erişdi bir nidâ: yâ
Muhammed ben sâna kıldım atâ
Ümmetini sâna verdim ey habîb
Cennetîmi anlara kıldım nasîb
Ya habîbim nedir ol kim dîledin. bir
Avuç toprağa minnet meyledin
Zâtıma mir’at edindim zâtıni
Bîle yazdım âdım ile âdıni
Hem dedi kim: ‘yâ muhammed ben seni
Bilûrem görmeğe doymazsın beni
Avdet edûp davet et kullarımı tâ
Gelûben göreler dîdârımı
Sen ki mi’râc eyleyûb etdin niyâz
Ümmetin mîrâcını kıldım namâz”
Her ne vâki oldu ise serteser
Cümlesin eshâbına verdi haber
Dediler: ‘ey kıble-i islâmü dîn
Kutlu olsun sâna mîrâc-i güzîn
Biz kamûmuz kullarız sen şâhsın
Gönlümüz îçinde rûşen mâhsın
Ümmetin olduğumuz devlet yeter
Hizmetin kıldığımız izzet yeter
Yâ ilâhî, ol muhammed hakkı çün ol
Şefâat kân-ı ahmed hakkı çün
Gözüyaşı hakkı için
Âşıkların. bağrı başı hakkı
İçin sâdıkların.
Aşk odundan ciğeri büryan içün
Derdile kan ağlayan giryan içün
Yâ ilâhi, saklakıl îmânımız
Verelim îman ile tâ cânımız
Biz günahkar asi mücrim kulları
Yarlığayub kıl günahlardan beri
Kalbimiz iman ile pürnur kıl
Munisin gılman ile hem hur kıl
Mustafa’ya komşu eyle ya kerim allah
Cennet-ül firdevs içinde yâ rahîm
Sana layık kullar ile hemdem et
Ehl-i derdin sohbetine mahrem et
Hem süleymân-ı fakîre rahmet et
Yoldaşın îmân makâmın cennet et
Yâ ilâhi, kılma bizi dâllîn bu
Dûâya cümlemiz diyelim âmîn âmîn
Ümmetinden râzı olsun ol muîn
Rahmetullâhi aleyhim ecmâin