Abdulkerim Tiryaki Kimseler Bilmesin Yokluğumu Şarkı Sözleri, Sözü ile Dinle


Abdulkerim Tiryaki – Kimseler Bilmesin Yokluğumu

Yağmurlar yağıyor,
Griye boyanmış kentimin üzerine.
Herkes evine koşarken,
Ben yağmurlarla dans etmeye koşuyorum.
Ayaklarım çıplak,
Yüreğim ise hasretine ıslak….
Ne olur hor görme beni baba.
Yokluğunda kanattığım dudaklarımı,
Hasretinde büyüttüğüm
Çığlıklarımı,
Kimse bilmesin diye
Gök gürültüsüne
Kaçıp ağladığımı
Kimseler görmesin ne olur…

Gökkubbe, hülyalara dalarken
Ben, her gece ateş böcekleriyle
Karanlıklarımı örtmeni
Bekledim durdum.
Gelmediğin an,
Anılara isyan ettim.
Öfkelendim, köpürdüm
Fırtına misali.
Hırçınlaştım karadeniz gibi.
Ama tutamadım ellerini..
Bir kez olsun koklayamadım yüreğini

Toprağı, üstünden
Silkeleyip gelmedin.
Gelemedin işte…
Yıllar akıyorken zaman
Çeşmelerinden,
Büyüdüm yokluğuna inat.
Hasretinle büyüttüm umutlarımı..

Yoksun işte.
Yokluğunu paylaşmadım kimseyle.
Vuslatları yazdım
Yokluğun mürekkebinden satırlara…
Ne zaman dilime düşse adın,
Hep kanattım dilimdeki
Hasret kelimelerini.
Kimseye söyleyemedim
Yetimliğin ezikliğini…
Oysa; sen olsaydın yanımda ,
Kınalı bir çiçek gibi küser
Miydim karlı dağlara ?
Varlığında diz çöker miydim
Çıbansız yaralara ?
Toprağı silkeleyip bir kez
Olsun gelemedin…
Gelemedin işte…

Aşamıyorum hasret zindanlarını,
Yumrukluyorum sensiz
Geçen yıllarımı.
Kanasa da yumruklarım,
Ulaşamıyorum varlığına..
Hayallerine sığınıyorken,
Her gece ağlatıyorum
İçimdeki çocuğu.
Ve ağlayan yüzümü
Kimse görmesin diye
Damarlarımdan yüreğime,
Akıtıyorum sensizliğin
Sancılarını….
Gelemedin gelemedin işte…
Yoksun işte…