Abdulkerim Tiryaki Sensiz Kalan Bu Şehri Şarkı Sözleri, Sözü ile Dinle


 

Abdulkerim Tiryaki – Sensiz Kalan Bu Şehri

Sensiz kalan bu şehri
Yakmayı çok istedim

Mavi bir aleve
Dönüştürdüm kalbimi bir
Anda
Tutuşturmak istedim beni
Böyle umarsız
Bırakıp gittiğin bu zalim şehri
Yakamadım gözlerin dikildi karşıma
Bir caddenin tam ortasında
İnanılmaz güzel bakıyordu
Gözlerime hafif ıslak
En özel en bilinmeyen türleri
Açmıştı papatyaların
Hatıralarınla titriyordu içim
Kuşlar kanatıyordu gönlümü

Gri bulutlar geçiyordu göğümden
Anlamak üzreydim neron’un
Roma’yı neden yaktığını
Karanlık bir koridor açıldı
Önümde anlayamadım
Yenik düşmüş bir napolyon
Kadar mutsuzdum aslında
İntihara kalkışan
Hitler kadar çaresiz
Yakmak üzreydim ki bu
Şehri hatıraların
İçli bir yağmur gibi
Boşandı üzerime

Kediler geçti birden
Kavşaklarından şehrin
Acı acı miyavladılar gözlerime
Baktılar kızgındılar kırgındılar
Onlar da tutulmuşlar
Anladım sana bendeki kadar
Onlar da terk ettiğin bu
Şehri çaresiz
Yakmak istiyorlar yakamıyorlar

Saçların dikildi karşıma
Bir sokak köşesinde
Her telinde parmaklarımın
İzleri parlıyordu
Benzersiz kokunu alıyordu
Kıvrımlarından rüzgar
Gözleri doluyordu
Saçlarına bakan kedilerin
Her biri bir kenarda darmadağın
Çömelip kalıyordu yutkunuyordu
Rengi kaçıyordu
Pencerelerde perdelerin

Nereye yürüdüysem
Bakışın, duruşun, sesin
Anladım söndürmeliyim
Tutuşan yüreğimi
Kendimi yakmış olurum
Yakarsam bu şehri
Çünkü sen her şeyinle bendesin
Kendimi yakmış olurum
Yakarsam bu şehri
Çünkü sen her şeyinle
Bendesin bendensin