Mega Trambolin Sevdalısı Şarkı Sözleri, Sözü ile Dinle


 

Mega – Trambolin Sevdalısı

Nakarat x2
Trambolin sevdalısıyım, bu
Hayatın sonbaharı
Ürkek yıllarımda,
Kaybettiğim yollardayım
Rest çekip bu hayata, anılar
Kaydettim yollayayım mı?
Kalemleri kırdım artık
Kalmadı bak savaşım

Karanlığı daha çok
Sevdim aydınlıktan
Çünkü çözüm yolu yoktu anla
Neden doldu etrafıma yeniden düşman
Daha dün saydırırken bugün arkamda
Özür için dolaşman saçma

İnsanların yüzüne
Söyleyemem hiçbir şeyi
Huyum değil ne yapayım, böyle
Olmayı kendim seçmedim
Herkesi tek kişi üzerinden
Yargılamak ne kolay
İnan artık bana sonu yok bu yolun

Aylardır dediğim tek şey
Barış bize uzak
Çok kolay bir insana
“kardeş” deyip satmak onu
Ağzımı ve saygımı bozmadım diye mi
Samimi değilim diye düşünüp durdum
Ama sonra dedimki kendime
Bu acı da geçer boşver onu oğlum

Bridge
Yalnızım, nerde dostum oldu ki zaten
Hayat hep sınır çekmektir
Kendinle diğerleri arasına
Kağıt ve kalem bağlar beni
Raple aynı anlama
Çünkü ben düşersem o beni
Tekrar kaldırır ayağa

Nakarat x2
Trambolin sevdalısıyım, bu
Hayatın sonbaharı
Ürkek yıllarımda,
Kaybettiğim yollardayım
Rest çekip bu hayata, anılar
Kaydettim yollayayım mı?
Kalemleri kırdım artık
Kalmadı bak savaşım

Hayat uzun bir yol ve ben bu
Yolda yalnız ve yayan
Dertler buldu son her şey
Kolay gelir artık
Yordu seni hayat
Düşüp kalkmanın sonu

Geldi herşeyin zoru
Kolaylık bitti artık
Yorulmaktan bıktın fakat
Düştüğünde kalkman zor

Bitti sanarsın
Dibe indiğinde
Yaralarını boşver
Geçmişin kan ağlardı

Çiçeklerin sarardı
Herşeyi en baştan
Anlatmaktan sıkıldım
Bırakın hava kararsın

Neydi hayat
Her şey kısa
Uzun bir yoldayız
Fakat gözükmüyor sonumuz
Yoruldu ellerim
Kalem kırmaktan, kalp kırmaktan
Diss yazarken, çektiğim yeter
Bıktım artık anlasana
Her zaman
Baştan anlatılan masallardan
Boş hikayeler ve saçma kahramanlar
Ne dersen de
Fakat artık kafam rahat
Neyin öfkesi bu
Artık biraz dur artık biraz yorul
Hayat beni fazlasıyla yordun
Ne dostum var ne savaşım
“ben kendime
Düşmanım”

Bridge
Yalnızım, nerde dostum oldu ki zaten
Hayat hep sınır çekmektir
Kendinle diğerleri arasına
Kağıt ve kalem bağlar beni
Raple aynı anlama
Çünkü ben düşersem o beni
Tekrar kaldırır ayağa